2 Σεπ 2019

Sequoiadendron giganteum (giant sequoia, giant redwood)

Το σεκοϊάδενδρο είναι το δέντρο με την μεγαλύτερη μάζα στον πλανήτη Γη. Το όνομά της το πήρε από τον εφευρέτη του αλφαβήτου της γλώσσας των Τσερόκι Sequoyah 1770–1843 (George Guess 1770–1843).
Φτάνουν στο ύψος των 50-80 μ. με κορμό στα 6-8 μ. διάμετρο. Έχουν μετρηθεί δένδρα με ύψος 94,5 μ. και διάμετρο κορμού 17 μ.
Το ξύλο των ώριμων σεκοϊάδενδρων είναι εξαιρετικά ανθεκτικό στην φθορά αλλά επειδή είναι ινώδες και εύθρυπτο δεν είναι γενικά κατάλληλο για κατασκευές. Το γηραιότερο δένδρο Σεκόγιας φαίνεται να είναι 3.500 ετών έτσι οδηγούμαστε στο συμπέρασμα πως είναι ίσως ο αρχαιότερος ενζωή οργανισμός στον πλανήτη Γη. Το μεγαλύτερο εν ζωή σεκοϊάδενδρο είναι ο Στρατηγός Σέρμαν (General Sherman), που βρίσκεται στο "Δάσος των Γιγάντων" (Giant Forest), στο Εθνικό Πάρκο Σεκόια, έχει ύψος 83,8 μ και, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες μετρήσεις, έχει όγκο 1489 μ3
Ο φλοιός μπορεί να φτάσει τα 90εκ. στην βάση του δένδρου, χαρακτηριστικό που προστατεύει το δένδρο από την φωτιά.
Το ριζικό του σύστημα μπορεί να φτάσει τα 30μ μακριά από τον κορμό αλλά σπάνια φτάνει το 1 μέτρο σε βάθος παρόλα αυτά είναι πολύ ανθεκτικό στον αέρα.
Αναπαράγεται συνήθων με σπόρο που βρήσκεται μέσα σε κώνους οι οποίοι δημιουργούνται μετά τα 10-20 χρόνια ζωής του δένδρου.
Οι σπόροι τους αναπτύσσονται με επιτυχία μόνο σε ηλιόλουστες θέσεις και εδάφη πλούσια σε μέταλλα, απαλλαγμένοι από ανταγωνιστική βλάστηση. Παρότι οι σπόροι μπορούν να βλαστήσουν στο υγρό επιφανειακό στρώμα οργανικής ύλης (χούμου) την άνοιξη, τα σπορόφυτα αυτά θα πεθάνουν καθώς τα φυτικά υπολείμματα στεγνώνουν το καλοκαίρι.
Παλαιότερα ενδημούσε και στην Ευρώπη αλλα μετά την εποχή των παγετώνων τώρα φύεται  σε μια μικρής έκτασης περιοχή της δυτικής Σιέρρα Νεβάδα της Καλιφόρνια. 
Το σεκοϊάδενδρο κινδυνεύει με αφανισμό στην φυσική περιοχή εξάπλωσής του. Το σεκοϊάδενδρο απαντάται συνήθως σε υγρά κλίματα που χαρακτηρίζονται από ξηρά καλοκαίρια και χιονισμένους χειμώνες.
Τα δέντρα μπορούν να αντέξουν θερμοκρασίες −31°C ή και χαμηλότερες για μικρά χρονικά διαστήματα, με την προϋπόθεση το έδαφος γύρω από τις ρίζες να είναι μονωμένο είτε με παχύ στρώμα χιονιού είτε με οργανικό υλικό εδαφοκάλυψης.
Στην Ελλάδα δεν θα συναντήσουμε πολλά φυτά του είδους που πάντως αναπτύσσονται με μεγάλη επιτυχία τουλάχιστον στη Βόρεια Ελλάδα καθώς και σε περιοχές της Νότιας Ελλάδας με μεγάλο υψόμετρο. Από την εποχή της ανακάληψής του, ένα ευρύ φάσμα καλλιεργούμενων ποικιλιών του έχει επιλεγεί, ειδικά στην Ευρώπη. Υπάρχουν, μεταξύ άλλων, κρεμοκλαδείς (pendulum), ποικιλόχρωμες (variegatum), γλαύκες (glaucum), χρυσοκίτρινες (aureum), και νάνες (pygmaeum) μορφές.

31 Αυγ 2019

Sequoia sempervirens (Coast Redwood)

Η Σεκόγια η αειθαλής είναι μεγάλο κωνοφόρο δέντρο με καταγωγή τις δυτικές ακτές της Β.Αμερικής. Είναι αειθαλής, μονόοικη και μακρόβια, αφού ζει 1.200 με 1.800 χρόνια ή και περισσότερο. Είναι το ψηλότερο δέντρο στη Γη, αφού μια Σεκόγια (ο Υπερίων) έχει μετρηθεί ότι έχει ύψος 115,61 μέτρα και υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες ένα δένδρο Σεκόγιας να φτάσει τα 100μ.
Οι Σεκόγες έχουν κωνική κόμη, πολύ παχύ φλοιό και πολλές απλωμένες επιφανειακές ρίζες. Τα φύλλα έχουν μεταβλητά χαρακτηριστικά. Επίπεδα στο κάτω μέρος, λεπιδόμορφα σε φωτεινές περιοχές και στο πάνω μέρος της κόμης.  Η διάταξη των φύλλων είναι σπειροειδής
Το γενετικό υλικό της Σεκόγιας είναι ασυνήθιστο επειδή είναι εξαπλοειδές και  το μιτοχονδριακό γονιδίωμα είναι πατρικής προέλευσης.

23 Μαΐ 2019

Pomacea bridgesii



Το Pomacea bridgesii, με κοινές ονομασίες το σαλιγκάρι μήλο (apple snail) ή το σαλιγκάρι μυστήριο (mystery snail). Είναι  ένα υδρόβιο είδος σαλιγκαριού,  γαστερόποδο μαλάκιο γλυκού νερού με νοτιοαμερικανική καταγωγή  και ανήκει στην οικογένεια Ampullariidae. 
Έχει βράγχια (αναπνέει όμως και εκτός νερού)  έχει και ένα στρογγυλό καπάκι, φέρει δύο ζευγάρια κεραιών που συστέλλονται, (δύο μεγάλες και δύο μικρές σαν μουστάκια).
Το Pomacea bridgesii είναι ένα πολύ εύκολο και φτηνό κατοικίδιο, ως ζώο ενυδρείου.

30 Απρ 2016

Chiranthodendron pentadactylon

Αυτό το είδος είναι εγγενές στην Γουατεμάλα και το νότιο Μεξικό. Στις υγρές πλαγιές των περιοχών αυτών, το δέντρο μπορεί να φθάσει τα 10,5 έως 27,5 μ σε ύψος. Η ασυνήθιστη εμφάνιση των «χεριών» τόνωσε την καλλιέργεια σε κήπους σε όλο τον κόσμο, κυρίως στη Βόρεια Αμερική, όπου αναπτύσσεται καλά. Τα φύλλα είναι μεγάλα με ρηχούς λοβούς, με ένα καφέ τρίχωμα στην κάτω πλευρά. Τα διακριτικά λουλούδια εμφανίζονται στα τέλη της άνοιξης και νωρίς το καλοκαίρι. Οι πέντε στήμονες είναι μακριοί, κυρτοί προς τα πάνω με έντονο κόκκινο χρώμα, δίνοντας την ξεχωριστή εντύπωση ενός χεριού. Ο καρπός του είναι επιμήκης 7,5-10 εκ , περιέχει 5 κάψουλες που έχουν μαύρους σπόρους. Ήταν επίσης σεβαστό δένδρο για τους Αζτέκους.

15 Φεβ 2014

Adenium obesum

Desert Rose είναι ένα εντυπωσιακό χυμώδες φυτό, είναι στην ίδια οικογένεια με την Αλαμάντα, την πικροδάφνη, την Πλουμέρια και την Μυρτιά, είναι ιθαγενής της Νότιας Αφρικής και μοιάζει με τριανταφυλλιά δέντρο που παράγει υπέροχα ροζ, κόκκινα ή λευκά άνθη. Προτιμά να αυξάνεται σε θερμές συνθήκες, και μπορεί να αναπτυχθεί ως εξωτερικό φυτό σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Σε περιοχές όπου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές, είναι καλύτερο να τοποθετείται σε δοχείο.Το χειμώνα δεν μπορεί αντέξει σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 10°C. Σε προνομιακές συνθήκες το Desert Rose μπορεί να ζήσει για πολλά χρόνια. Μερικά από αυτά τα είδη του είναι φημισμένα για τις τοξικές τους ιδιότητες, είχαν χρησιμοποιηθεί στα Eleuthera Island ως δηλητήριο στις αιχμές βελών για ψάρια.
Πηγές:ehow,costafarms